Citaat van intelligent design
There is incomparably more Art express'd in the structure of a Doggs foot, then in that of the famous Clock at Strasburg.
Robert Boyle, in zijn aanval tegen de 'toevalsfilosofie' van 17de-eeuwse Epicuristen.
There is incomparably more Art express'd in the structure of a Doggs foot, then in that of the famous Clock at Strasburg.
Robert Boyle, in zijn aanval tegen de 'toevalsfilosofie' van 17de-eeuwse Epicuristen.
De laatste jaren wordt er zoveel gespeculeerd in de natuurkunde dat we niet meer weten of de wereld nu echt uit 3D-beelden bestaat. Einstein heeft de driedimensionale ruimte al uitgebreid met een vierde dimensie voor de tijd, en met al het praten over stringtheorie kunnen we zelfs gaan tot 5, 8 of 11 dimensies! Wie nu al dit gedoe eraan twijfelt of je wel ziet wat je ziet, doet er goed aan verder te lezen: het ultieme bewijs. Het vestibulair systeem Ons vestibulair systeem is het mechanisme dat ervoor zorgt dat je je evenwicht bewaart. Veel aspecten daarvan bevinden zich achterin onze oren; vandaar dat een oorontsteking of een goede slag op je oorschelp er soms voor zorgt dat je heel erg duizelig wordt... We hebben twee basisonderdelen: de otolieten en de semicirculaire kanalen. De otolieten zullen we hier niet bespreken: dit zijn de 'melders' van lineaire versnellingen, zeg maar ...
Een ideologie die de moderne democratie opzij wil schuiven, om welke reden en op welke wijze ook, vraagt om kritisch onderzoek.
Elke theorie die zegt dat mensen in hun lot moeten berusten, met welke naam en in hoeveel gedaantewisselingen ook, zal door eervolle burgers aangevochten worden. Deze opstandigheid zelf is de afdoende weerlegging van zo'n theorie: ideologisch, praktisch en wetenschappelijk.
Een revolutionair boek dat aantoont dat we onze kracht als soort te danken hebben aan de ontsnapping uit de eenzaamheid van het eigen zenuwstelsel. Menselijk bewustzijn is ontstaan uit cultuur. Het is biocultureel.
"We zijn slechts een voertuig voor onze genen."
"We zijn slechts een zak neuronen."
"We zijn slechts een naakte aap."
"We zijn slechts onze hersenen."
"We zijn slechts automaten."
De Russische prins Peter Kropotkin, geoloog en geograaf, tijdgenoot en bewonderaar van Darwin, was waarschijnlijk de eerste wetenschapper die een grondige studie heeft gewijd aan wederzijdse hulp in de natuur.
Hieronder een samenvatting van een boeiend boek, The Music of Life, Biology Beyond Genes van Denis Noble. Het boek beschrijft niet alleen nieuwe fascinerende denkbeelden in de evolutiebiologie, maar is ook een flinke afknapper voor reductionistische predikers allerhande.
Het land van betekenissen kent vele lege plekken. Op die plekken kom je niet gauw, want de meeste wegen leiden naar bekend terrein. Alleen wat schrijvers en kunstenaars proberen dat onbekende gebied te verkennen. Van de plekken die bekend zijn, zijn de meeste door mensen gemaakt. Het bekende gebied bevat de piramiden, de Taj Mahal, de Chinese muur, en ga zo maar door. Nou zou je kunnen zeggen: keer je af van die producten van de mens en duik de natuur in. Maar als je dat doet kom je ook alleen op bekende plekken. De mens is overal op aarde al geweest, en de natuur verandert niet zo gauw. En als die dat al doet, is dat onder invloed van menselijke activiteiten.
Hoe komt het toch dat de hele wereld in rep en roer staat voor elke bijna-ontdekking in de deeltjesfysica, terwijl de doorsnee-leek amper iets lijkt te (willen) weten over een halve eeuw vorderingen in de biologie? Hoe is het mogelijk dat Dennett nog in 1995 zijn Darwin's Dangerous Idea kon aanvatten met de triomfantelijke uitroep dat de Modern Synthesis gedurende de voorbije halve eeuw enkel hoefde gladgestreken?
Staat de these dat onze allerdiepste morele overtuigingen evolutionair ontstaan zijn op gespannen voet met de idee dat deze overtuigingen in objectieve zin geldig zijn? In deze bijdrage betoog ik dat dit geenszins het geval hoeft te zijn.
Hier een beknopte samenvatting van Wild Justice, The Moral Lifes of Animals van Marc Bekoff en Jessica Pierce, over moraal in het dierenrijk. Het was alweer een hele tijd geleden dat ik een boek met zoveel plezier en verademing gelezen heb. Na een eindeloze stroom publicaties die trachtten aan te tonen dat dieren slechtst waardeloze mechanieken zijn, wordt eindelijk nog eens aandacht besteed aan wetenschappelijk onderzoek dat de voor iedereen zichtbare rijkdom van het leven van sociale dieren registreert.