Hoe verklaar je het plotseling verschijnen van een fiets?
Stel, je zit genoegelijk, onder het genot van een kopje koffie, te discussiëren met een vriend, die fysicus is. Dan verschijnt er opeens een fiets midden in de kamer, zomaar uit het niets. Het ligt voor de hand dat het onderwerp van het gesprek zich daarop richt. Je zult je uiteraard eerst wel van willen overtuigen dat het inderdaad een echte fiets is, die daar zo plotseling is opgedoken. Je voelt er aan, je tikt er op, en het voelt en klinkt inderdaad als een fiets, net zo een als je in je schuur hebt staan. Je hebt alleen maar wat koffie op, dus je hebt een redelijk vertrouwen in het goed functioneren van je zintuigen. Je vriend betast ook de fiets. Hij probeert de bel, en die geeft een vrolijk rinkelgeluid. Na enig heen-en-weer gepraat zijn jullie het erover eens dat er inderdaad zomaar uit het niets een fiets is opgedoken, midden in de kamer. Wat dan?
Zoiets vereist een verklaring. Je vriend, die toch redelijk op de hoogte is met de hedendaagse natuurkunde, kent geen theorie die voorspelt dat er zomaar fietsen midden in huiskamers kunnen verschijnen. Ja, de Heisenberg-ongelijkheid laat toe dat er uit het niets tijdelijk deeltjes ontstaan, maar hele fietsen die niet willen verdwijnen zijn volgens dat principe toch wel erg onwaarschijnlijk. Het is duidelijk dat dit verschijnsel om een nieuwe theorie vraagt. Daarover ontstaat een heftige discussie. Jij suggereert dat er hier iets bovennatuurlijks gebeurt, maar je vriend wil niet zover gaan. Hij merkt terecht op dat een verklaring die zoveel mogelijk gangbare principes intact laat, beter is dan een die zo'n beetje het hele wetenschappelijke wereldbeeld op zijn kop zet.
Na enig nadenken komt hij met de volgende theorie: “Laten we aannemen dat tijdstip t=0 het allerlaatste moment was waarop er nog geen fiets in de kamer aanwezig was. Welnu, de toestand van de fiets op dit moment, zeg tijdstip t=1, kan eenvoudig worden begrepen als zijnde veroorzaakt door de toestand van de fiets op tijdstip t=1/2. En de toestand van de fiets op tijdstip t=1/2 kan eenvoudig worden begrepen als zijnde veroorzaakt door de toestand van de fiets op tijdstip t=1/4. De toestand van de fiets op tijdstip t=1/4 is dan natuurlijk veroorzaakt door de toestand van de fiets op tijdstip t=1/8, welke op haar beurt weer is veroorzaakt door de toestand van de fiets op t=1/16, enzovoort, enzovoort, ad infinitum. Iedere toestand van de fiets wordt dus netjes verklaart door de daaraan voorafgaande toestand van de fiets, zodat alle toestanden uiteindelijk keurig verklaard zijn en er helemaal niets te verklaren overblijft.”(zie hier) Daarbij merkt hij op dat het een eerste, voorlopige aanzet is. Zijn theorie moet natuurlijk verder nog empirisch getoetst worden, en zijn collega's moeten kritiek kunnen uitoefenen op wat hij beweert, maar zolang als het experiment en de argumenten van zijn collega's zijn hypothese niet onderuit halen, zou die als de gangbare theorie voor dit soort verschijnselen moeten worden geaccepteerd.
Verbijsterd merk je op: “Maar dat is toch absurd. Niemand zal redelijkerwijs genoegen willen nemen met jouw verklaring van het plotseling verschijnen van een fiets in de kamer vanuit het niets.”(zie hier) Waarop hij antwoordt: "Heb jij een betere theorie? Het gaat niet om waar mensen genoegen mee willen nemen. Het gaat erom de theorie te falsificeren. En zo lang dat niet gebeurt, en zo lang er geen beter alternatief is bedacht, zal men deze theorie voor het verschijnsel van de plotseling opduikende fietsen moeten accepteren. Zo werkt de wetenschap."
En hoe zeer zijn denkbeeld je ook tegen de borst stuitte, en hoe zeer je ook zocht naar tegenargumenten, je moest hem uiteindelijk gelijk geven. Trouwens, oog in oog met je vriend kon je toch al niet volhouden dat niemand zijn theorie zou accepteren. Want hij doet het wel, en hij is niet niemand.
Je vriend heeft later de fiets meegenomen. Hij gebruikt hem nu om naar zijn werk te fietsen. Maar jij vraagt je nog steeds af, hoe het nou kwam dat die fiets daar zo plotseling verscheen.
Reacties (8)
Stel, je zit genoegelijk, onder het genot van een kopje koffie, te discussiëren met een vriendin. Dan verschijn er opeens de liefde midden in de kamer, zomaar uit het niets. Het ligt voor de hand dat het onderwerp van het gesprek zich daarop richt. Je zult je uiteraard eerst wel van willen overtuigen dat het inderdaad echte liefde is, die daar zo plotseling is opgedoken. Je voelt er aan, je kust ze, en het voelt en smaakt inderdaad als de liefde. Je hebt alleen maar wat koffie op, dus je hebt een redelijk vertrouwen in het goed functioneren van je zintuigen. Je vriendin betast ook de liefde. CENSUUR. Na enig heen-en-weer gepraat zijn jullie het erover eens dat er inderdaad zomaar uit het niets een liefde is opgedoken, midden in de kamer. Wat dan.
Dat vereist een verklaring.
En weg was de liefde.
Wat maar weer eens bewijst dat de liefde iets anders is dan een fiets.
Een fiets is een fiets.
Dat is logica.
Wat is een fiets?
Dat is "de wil tot macht".
Beste Wereldvreemd,
Een heel aardig stukje. Dat zinnetje "Zo werkt de wetenschap" heeft me doen glimlachen, waarvoor mijn dank.
Mvg,
Aliaspg
Het absurde van dit verhaal is natuurlijk dat er zomaar een fiets opduikt, niet de verklaring die men daarvoor zoekt. Maar blijkbaar zijn er mensen die het zoeken van een verklaring voor een absurd verschijnsel absurd vinden.
Dat er verschijnselen kunnen optreden die men tot dan toe absurd heeft gevonden, heeft de afgelopen eeuw wel getoond, met verschijnselen als paarvorming, tijddilatatie, tunneling, dark energy en dark matter, om er maar een paar te noemen.
Ik denk trouwens dat je met zo'n fiets toch op moet passen. Wie zegt dat die fiets, die zomaar uit het niets is ontstaan, niet ook weer zomaar in het niets kan verdwijnen? Dat lijkt me redelijk pijnlijk als je net op die fiets op weg naar je werk bent.
Het spontaan ontstaan van fietsen is blijkbaar een verschijnsel dat nadere studie behoeft.
Het plots verschijnen van een fiets uit het niets? Da's nog straffer dan een perpetuüm mobile!
Ik ken nog een straffer verhaal: Op die fiets zit Eddy Merckx en hij hij zal er nog dit jaar opnieuw de ronde van Frankrijk mee winnen. Eigenlijk is het onzichtbare Eddy die plots verscheen met een fiets op het tijdstip -1 en op het tijdstip nul zich plots uit de voeten maakte zodat op tijdstip 0,000000000000000000000000000000000....0001 er plots alleen een fiets tevoorschijn kwam. Maar mijn buurman beweert dat de kabouters verantwoordelijk zijn voor het plots verschijnen van de fiets. Zij stierven helaas al uit zodra de fiets verscheen.
Waar is mijn hologram van die fiets naartoe? Eddy!!!!!!!!!!
Merlijn de tovenaar: "Hebben jullie mijn fiets gezien?"
HG Wells: Hebben jullie mijn fiets gevonden die ik heb gekregen van Eddy Merckx?
Zeilinger: "Waar is mijn geteleporteerde fiets naartoe?"
Beam it up Scotty: Spock is waiting for his new bike.
Grimm: En toen kuste de prinses de kikker, die veranderde in een moooie ....fiets uit het niets.
Het niets is dus een kikker en de oorzaak een kussende prinses. Maar waar komt die kikker dan vandaan?
Uit het hoofd van Palas Athene? of was het zeus die uit de fiets tevoorschijn kwam en niet zoals Athene uit het hoofd van Zeus.
---
Bewerkt door Stefan Noppen op Mrt 05 12 11:43
Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen
Aanmelden of Registreer plaats een reactie