Darwin in de klas

In de blog: evolutie reacties: 5 pdf print

2009 wordt een Darwinjaar. Theatergezelschap De Goesting creëert alvast een monoloog over Darwin en zijn evolutietheorie. Met de voorstelling willen ze de evolutietheorie tot bij de leerlingen te brengen.

'Een acteur kruipt in de huid van Darwins assistent. Vanuit die rol vertelt hij over Darwin, voert hij proeven uit en doet hij op aanschouwelijke wijze de krachtlijnen van de theorie uit de doeken. Het wordt een persoonlijke, eenvoudige én aanstekelijke voorstelling over het wonderlijke van de wetenschap.’

Tekst: jeugdauteur Stefan Boonen

Regie: Marc De Marrée

Spel: Dierdere Timp of Edelhart Moens

De voorstelling zal te zien zijn vanaf 12 februari 2009 in het Museum voor Natuurwetenschappen te Brussel. Daar wordt dan ook een nieuwe vleugel gewijd aan de evolutietheorie geopend.

De voorstelling richt zich tot scholen (kinderen van de derde graad basisonderwijs), tot bibliotheken en tot culturele centra.

De Goesting is Stefan Boonen & Marc De Marrée, postmaster@degoesting.be, 016/25.43.08.

De monoloog komt tot stand in nauwe samenwerking met prof. Johan Braeckman van de UGent.

"Geen enkele wetenschappelijke theorie beïnvloedt zo dramatisch ons denken over de natuur en onszelf als Charles Darwins evolutietheorie. In de woorden van de Amerikaanse filosoof Daniel Dennett is Darwins theorie een universeel zuur; ze lijkt alles aan te tasten, ook eeuwenoude en vastgeroeste overtuigingen. Het is dan ook niet te verwonderen dat de discussies en controverses, die gestart zijn op de dag dat Darwins boek Over het ontstaan van soorten werd gepubliceerd, tot op heden voortduren. Wie deze debatten volgen wil, moet de evolutietheorie begrijpen. In 2009 is het tweehonderd jaar geleden dat Darwin werd geboren, en honderdvijftig jaar geleden verscheen zijn belangrijkste werk. Redenen genoeg om initiatieven te ontplooien om Darwin en zijn denkbeelden beter bekend te maken, en om misverstanden en vooroordelen aan te pakken."

(prof. Johan Braeckman)


Tags
geen tags

Reacties (5)

   

Ik vind het persoonlijk een heel goed initiatief. Ik stel me enkel de vraag of de doelgroep(kinderen van de 3de graad basisonderwijs) het wel leuk vinden om naar een monoloog te kijken? Een monoloog kan soms saai overkomen, zeker wie er niet goed mee vertrouwd is. Gaan ook katholieke scholen naar zo'n voorstelling of vinden zij dat hun leerlingen dit maar op eigen intiatief moeten leren ontdekken?

www.torromolinos.blogspot.com


---
Bewerkt door Administrator op Jan 08 12 1:23
   

Er is niks mis mee om jonge kinderen in contact te brengen met wetenschap, maar wie een toneelstuk maakt met het vooropgestelde doel om kinderen de evolutietheorie uit te leggen, doet zowel de kunst als de wetenschap oneer aan.

De kunst, omdat zij gedegradeerd wordt tot een hulpstuk.
De wetenschap, omdat het erop lijkt dat ze een hulpstuk nodig heeft.

Voor alle duidelijkheid: niet dat een kunstwerk niet over wetenschap zou kunnen gaan. Enkele jaren geleden heb ik nog genoten van het toneelstuk ‘The Monkey Trial’ (door toneelgroep STAN), dat ging over het proces gevoerd in 1920 door de staat Tennessee tegen een biologieleraar die de evolutietheorie in z’n klas had uitgelegd, wat in strijd was met de wet. Een zeer aardig toneelstuk, maar níet omdat Darwin er zo goed uitgelegd werd. (Waarmee ik niet gezegd heb dat ze het slecht uitlegden!) Wel omdat het over veel méér ging. De trammelant rond de biologieleraar en Darwin was de aanleiding, maar dat kon om het even wat geweest zijn. Daarna kreeg je de ontwikkeling van de personages, wat een verdienstelijke poging was om de aard van het beestje uit te beelden.

Er zijn vast wel genoeg kunstwerken te vinden die refereren naar wetenschap, daar gaat het me dus niet om. Maar als ik hierboven lees dat het de bedoeling is om ‘de krachtlijnen van de theorie uit de doeken te doen’, dan lijkt mij dat maar een mager beestje te zijn qua toneelopvoering. (Nog liever zie ik dan een stuk dat Darwins worsteling met zijn theorie in de verf zet, da krijg je tenminste nog het innerlijke proces van ‘een mens’ te zien!) Hier krijg ik de indruk dat men jonge kinderen, die eigenlijk nog niet rijp zijn om de ‘wetenschappelijke methode’ te bevatten, alvast wil klaarstomen voor later. En dat doet mij dan weer denken aan hoe sommige religieuzen jonge kinderen alvast ‘de waarheid’ willen in lepelen. Binnenkort het kerstverhaaltje maar eens vervangen door het evolutieverhaaltje misschien? (De schapen, os en ezel kunnen vast wel gerecycleerd worden.) Jong geleerd is oud gedaan, of niet soms.
(Waarmee ik, zucht, helemaal niet wil insinueren dat de evolutietheorie ‘gewoon maar’ een verhaaltje is. Ik vermeld het maar, vooraleer ik op mijn donder krijg dat ik de evolutietheorie wil minimaliseren. Voor je het weet kopt Le Soir nog dat je een creationist bent.)

Ik vind het getuigen van een schrijnend gebrek aan vertrouwen in de wetenschap en de mens. En de kunst doet dit ook geen eer aan. (Dan laat je kinderen al eens in contact komen met theater…)

Maar soit, dat wantrouwen tegenover de mens zal dan wel weer terecht zijn, begin ik zo te vermoeden.

(Deze kritiek is overigens niet gericht aan J. Braeckman: zijn vooropgestelde missie is mensen de evolutietheorie onderwijzen, niet het maken van kunst. Het is dus zijn probleem niet dat theatergezelschappen zijn dienstmaagden willen zijn, integendeel. Mijn probleem ligt bij diegene die dit bedacht, geschreven, uitgewerkt heeft. Welke kunstenaar stelt zich immers ‘het uitleggen van een wetenschappelijke theorie’ als doel? Schrijf dan een wetenschappelijk boek, of in dit geval een leerboek voor kinderen, maar giet het niet in een toneelstuk, dat lijkt me weinig meerwaarde te bieden. Behalve dan als je kinderen alvast wil klaarstomen om iets te aanvaarden wat ze eigenlijk nog niet kunnen begrijpen.)


---
Bewerkt door Administrator op Jan 08 12 1:23
   

Ik zou je voor 100% gelijk geven. Maar we zouden de mens niet zijn om toch via allerlei kanalen toch iets duidelijk te willen maken aan verschillende doegroepen. Ik heb de monoloog nog niet gezien. Een toneelstuk waar veel interactie gebeurt en bijgevolg nog eens ironisch of komisch wordt voorgesteld zal meer bijblijven bij deze kinderen. Ik zou opteren voor deze oplossing om duidelijkheid te scheppen van Darwin's evolutieleer. Geef die kinderen een dik boek over dit onderwerp en ik zou graag willen weten wie het effectief kan uitlezen en begrijpen.

www.torromolinos.blogspot.com


---
Bewerkt door Administrator op Jan 08 12 1:23
   

Als een theatergroep een monoloog schrijft ondubbelzinnig met de bedoeling om in scholen iets bij te brengen, dan is het meteen duidelijk dat ze andere betrachtingen hebben dan de kunst van Shakespeare of Brecht te willen vertegenwoordigen.
Schooltheater is een welkome hulp om op een plezante wijze de leerlingen iets bij te brengen. Ik vond destijds een videofilm of toneeltje alvast veel leuker dan een saaie WO-les. Ik kan de argumentatie van Philalethes best volgen, maar mij lijkt het naast de kwestie. Het stuk pretendeert immers geen revolutionair kunsttheater te zijn, maar wil gewoon een boeiend stukje schooltheater maken.
In 2009 zal dan wel blijken of ze daarin slaagden natuurlijk. ;-)


---
Bewerkt door Administrator op Jan 08 12 1:23
   

In reactie op de bemerkingen van Philaletes:

Wat doet wetenschap anders dan ‘waarheid’ aan het licht brengen? En als kunst zich niet door waarheid mag laten inspireren, en pogen waarheid uit te drukken, wat vermag ze dan wel nog realiseren?
Waarheid evolueert natuurlijk met de tijd. De blinde bard Homeros ( +/- 850 voor Chr. ) maakt in zijn Ilias & Odyssee veelvuldig gebruik van de tussenkomst van de Olympische goden om het gedrag van zijn Atheense helden te verklaren. Hij steunt hierbij op een wereldbeeld dat door de oude Grieken als ‘waar’ en onaantastbaar gold. Dit heeft bijvoorbeeld Socrates aan de lijve mogen ondervinden, want de beschuldiging van blasfemie ( en de invloed die hij met zijn dissidente mening uitoefende op de Atheense jeugd ) was reden voor zijn terdoodveroordeling. Toch wordt Homeros terecht als een groot dichter beschouwd.

Denk ook aan de grandioze meesterwerken die gedurende de middeleeuwen, onder christelijk georiënteerd bewind, door kunstenaarshanden zijn vervaardigd. U weet dat tijdens deze periode de waarheid samen viel met het Bijbelse woord ( G. Bruno, G. Galilei en vele anderen hebben het op pijnlijke wijze mogen ervaren ). Talloze grootmeesters fungeerden als ‘dienstmaagd’. Maakt dit hun werk minderwaardig? De grootsheid van een kunstenaar schuilt naar mijn mening hierin dat hij op een persoonlijke en krachtige, aangrijpende manier een universeel gekende of gevoelde waarheid tot uitdrukking kan brengen.

Sinds Darwins onovertroffen ‘Over het Ontstaan van Soorten’ 150 jaar geleden het daglicht zag, beschikken we over een wetenschappelijk verklaringsmodel dat zoveel evidentie achter zich heeft, dat het onmogelijk is me voor te stellen dat het ooit nog wordt weerlegd. De evolutietheorie biedt een raamwerk om de diversiteit aan verschijningsvormen van het leven op een wetenschappelijke wijze te vatten. Toegespitst op onze soort, kan ze een antwoord geven op alle vragen die betrekking hebben op het waarom we zijn zoals we zijn en doen zoals we doen, en schrijft hiermee op zichzelf een scheppingsverhaal, weliswaar niet gesteund op het geloof in een goddelijk brein, maar gebruik makend van slechts enkele blinde natuurwetten ( uiteindelijk terug te voeren tot één, met name natuurlijke selectie ). Zo bezien vormt de evolutietheorie een gedroomd onderwerp voor kunstenaars, en een bron van inspiratie ad infinitum.

Maar laat me het door juffrouw Gwenny Coopman besproken toneelstuk in beschouwing nemen. Ik juich het initiatief van harte toe, omdat ik het belangrijk acht dat mensen al op jonge leeftijd in contact worden gebracht met het darwinisme. Ik zou de alleenspraak logischerwijze eerst moeten zien alvorens er een zinnig woord over te kunnen plaatsen. Maar als de monoloog door een expert werd geschreven ( en als hij in nauwe samenwerking met professor Braeckman tot stand is gekomen twijfel ik hier niet aan ) en zal worden gebracht door iemand die de kunst verstaat in kindertaal te spreken, dan zou ik, het is een kwestie van conceptie natuurlijk, al bij voorbaat van een volwaardig kunstwerk willen spreken. Want waarom zou kunst niet ook kinderen als doelgroep mogen nemen? En als de evolutietheorie op een vakkundige manier tot een vernieuwend, inzichtelijk geheel wordt verwerkt, waarom zouden we dan niet kunnen stellen dat de wetenschap hier als ‘dienstmaagd’ van de kunst fungeert?
Sammy


---
Bewerkt door Administrator op Jan 08 12 1:23

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie